Adını Sen Koy

Aşk mış insanı divane eden,
Aşk mış gerçekleri görüp te görmemezlikten getiren.
Bir de yetmiyormuş gibi,
Kendini üzmekmiş,
Kırmakmış,
Aldatmakmış,
Hatayı olur olmadık kendinde aramakmış,
Özür dilemekmiş mesela,
Ya giderse, terkederse korkusunu taşıyıp,
Altın iken bakır olmakmış….
Israrla anlatmakmış,
Ne kadar sevildiğini,
Özlendiğini,
Hasretle beklendiğini…
Aaaahh ah!!!!!!!!
……
Can dın
Canan dın,
Yar dın
Şu garip gönlümde….
Gece olsun diye duam
Gündüzlere sebepsiz isyanımdın….
…..
Can dın be işteeee!!!
Yar dın YAARRRR….
….
Şimdi sen koy adını
Sen nesin bende, kimsin, necisin?
İsmini duyunca titrediğim misin?
Yoksa
SEBEPSIZ BİR “MERHABA ” dediğim misin? …..dt…….